Felietony-wywiady

Teatr Wielki jest jedną z najbardziej reprezentacyjnych budowli Warszawy. Wzniesiony został na początku wieku XIX (1825-1833) według projektu architekta włoskiego Antonio Corazziego. W roku 1939 gmach spłonął, a ocalałe resztki Niemcy wysadzili w powietrze. 
Po wojnie przystąpiono do odbudowy, którą zakończono w roku 1965. Budowla ta przyciąga nie tylko naszych rodaków, ale również turystów, którzy chcąc poznać kulturę naszego Narodu, jego dorobek i możliwości, swoje kroki kierują właśnie do Teatru Wielkiego.

W teatrze spotkać można młodzież, a nawet dzieci. Przyjemnie bowiem jest znaleźć się w obszernych pomieszczeniach, jasnych od kryształowych żyrandoli, w świecie sztuki. Największą część teatru zajmuje opera. Kto lubi muzykę, taniec, balet, śpiew, słowo, ten chodzi do opery. Żywy, silny, wykształcony głos, docierający do uszu słuchacza bez mikrofonu i głośnika, robi wielkie wrażenie. Również stopień, w jakim artysta potrafi wypracować elastyczność własnego ciała, by kreślić nim różne figury, budzi zachwyt. A jak soczyście i pięknie brzmią instrumenty: skrzypce, altówki, wiolonczele, instrumenty dęte i perkusyjne, klawesyn, harfa; tego żadna technika nie jest w stanie w pełni odtworzyć. Muzykę, słowo i gest najlepiej percypuje się bezpośrednio, na żywo.

Jak wiadomo, źródła współczesnej opery sięgają dramatów starogreckich, a później - średniowiecznych dramatów liturgicznych. Jednak opera jako samodzielny gatunek sztuki pojawia się w renesansie, od tego też czasu wielu najwybitniejszych kompozytorów pisze opery. Do takich twórców należy między innymi Wolfgang Amadeusz Mozart, którego jednym z najbardziej znanych dzieł jest Don Giovanni. O wystawienie tej opery pokusiła się Opera Teatru Wielkiego w Warszawie. Premiera miała miejsce rok temu w Luksemburgu, w Theatre Municipal, czyli w Teatrze Miejskim. Obecnie Don Giovanni wystawiany jest od czasu do czasu w Warszawie.

Dzieło operowe, jak wiadomo, poza warstwą muzyczną ma też warstwę fabularną. W operze Halka fabuła dotyczy nieszczęśliwej miłości Halki do Janusza, natomiast Don Giovanni to historia uwodziciela, który zabił Komandora, ojca Anny, jednej z pokrzywdzonych kobiet. Akcja opery zawiązana jest wokół prób pomszczenia przez Annę i jej narzeczonego śmierci Komandora. Don Giovanni, uciekając przed pościgiem, znalazł się przypadkiem na cmentarzu, akurat przy grobowcu Komandora. Wówczas w swej bucie zaprosił nieżyjącego Komandora na bal do pałacu. Nie spodziewał się, że duch Komandora przyjdzie i za karę porwie śmiałka w ogniste podziemia.

Opera Mozarta wystawiana obecnie w Warszawie nie tylko odbiega od oryginalnej fabuły, ale także prowokacyjnie wprowadza pornografię i satanizm. Cały drugi akt dzieje się wyłącznie na cmentarzu, gdzie uczestnicy, nie bacząc na obecność krzyży, cały czas zachowują się lubieżnie. Nie dość tego, na płycie jednego z grobów położono kobietę bez stroju, na oczach nie tylko dorosłych, ale również młodzieży szkolnej. Cały drugi akt to bluźnierstwo i obyczaje zaczerpnięte z domu schadzek.

Co przytomniejsi widzowie pytają: Czy to naprawdę jest Teatr Wielki? Czy to jest Opera Narodowa? W centrum Polski i w centrum stolicy?

Gdy przystępowano do ostatniej realizacji Don Giovanniego, w środowisku artystycznym mówiło się o skandalu i realizacji zamówienia pochodzącego z kręgów wolnomularskich, gdyż w operze mają miejsce sceny prowokacyjne i wręcz rytualne. Dlatego też premiera odbyła się najpierw w Luksemburgu. Pod płaszczykiem oryginalności, wykorzystując nazwisko wielkiego kompozytora, ktoś przedstawił prywatną fabułę realizującą czyjeś zamówienie. Fabuła ta budzi odrazę w ludziach kulturalnych, znieważa tych, którzy mają prawo po decydujących o wystawianiu dzieł w miejscach takich jak Teatr Wielki spodziewać się odpowiedzialności. Szkoda też artystów, którzy w takim przedstawieniu muszą brać udział. Na pewno budzi to w nich wielki niesmak.

Niezwykłe, że na polu wspaniałej kultury zachodniej, w tym i kultury polskiej, nie tylko w teatrze, ale i wielu innych dziedzinach sztuki, jak film, poezja, powieść, pracują ludzie bez talentu, o skrzywionym morale, o prostackim guście. Nie dajmy się im uwieść, nawet jeśli krzyczą o nich reklamy i telewizja. To nie jest sztuka, to są tylko sztuczki.

Piotr Jaroszyński
"Jasnogórska droga do Europy"

Przeszłości nie da się już zmienić, teraźniejszość właśnie się dokonuje, ale przyszłość jest niepewna. Różnie może się zdarzyć, wydarzenia mogą...

Statystyka wkracza z coraz większym impetem do moralności. A są tematy, w których oddać może wielkie usługi koryfeuszom nowego porządku świata. Do...

Świadectwo Słowa - recenzja Ukazała się kolejna – czwarta i ostatnia – płyta CD, która zawiera archiwalne nagrania kazań bł. ks. Jerzego Popiełuszki, jakie głosił w kościele...

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, rozmawia Mariusz...

Polityka potrafi często zaskakiwać, nie tylko w swoim programie, ale również w nominacjach czy wyborach. Programy bywają bardzo ogólnikowe (“damy...

Na wstępie chciałbym przeprosić czytelnika za te obce słowa, które pojawiły się nie dla magii, ale dlatego, że mają znaczenie prawie techniczne....

Pytanie: co to jest? jest pierwszym pytaniem dziecięcym i równocześnie jest jednym z najtrudniejszych pytań filozoficznych. Łatwo odpowiedzieć: co...

Pierwszy międzynarodowy kongres poświęcony edukacji katolickiej odbędzie się w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu już w...

Kiedy do kształcenia i wychowania podchodzi się z troską, aby z młodzieży wyrosło pokolenie rozumne i mężne, a nie - jak pisał Zygmunt Krasiński w...

Ideologia potrafi zatruć wiele słów, najpiękniejszych i najlepszych. Jednym z nich jest WYCHOWANIE. Bez wychowania nie byłoby Grecji („paideia”),...

Konstytucja to najważniejszy dokument państwa, ponieważ określa jego ustrój, rodzaj władzy, prawa i obowiązki obywateli. Ale mimo zmian, które...

Ponieważ w naszym kraju nie przeprowadzono ani dekomunizacji, ani lustracji w środowisku dziennikarskim i akademickim, wobec tego można...

Centrum Sztuki Współczesnej – Zamek Ujazdowski znów szokuje. Na debatę zaprasza skandalistę, który podarł Biblię. Kiedy minister kultury odwoła...

Dyskusja i dialog, to podstawowe formy słownego kontaktu między ludźmi. Odpowiednikiem łacińskiego słowa discussio (disquasso) jest polskie...

Wokół przewrotu majowego Spory o interpretację przewrotu majowego (1926) ciągną się już od lat. Wydarzenie to najczęściej ukazywane jest jako wynik despotycznych aspiracji...

Nowa Lewica – w pułapce równości Pojęcie równości (égalité) zostało wypisane na sztandarach rewolucji francuskiej jako podstawowe hasło triady: wolność, równość, braterstwo. Od tego...

Zatrute idee W Księdze Honorowych Obywateli Miasta Stołecznego Warszawy niebawem pojawią się podpisy kolejnych osób wyróżnionych tym zaszczytnym tytułem. Czy...

Gender i dzieci Głównym przedmiotem ataku ze strony ideologii gender są dzieci. Bo to właśnie one mają mieć zmienione wyobrażenie na temat płci, w tym również...

Spędzać czas bez mediów Urlop, zwłaszcza letni na łonie natury, to okazja, żeby odpocząć od mediów. Jeżeli więc w ciągu roku przed pójściem do pracy słuchamy radia, w ciągu...

Wiara i patriotyzm Cudowna Matka Boża Łaskawa z krzeszowskiego sanktuarium w czasie czterech dni wielkiego odpustu gościła kilkanaście tysięcy pielgrzymów. Wczoraj z...

Prof. Piotr Jaroszyński, kierownik Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, wykładowca Wyższej Szkoły Kultury...

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury KUL, rozmawia Mariusz Kamieniecki Ojciec Święty swoim autorytetem naukowca,...

Poezja w życiu człowieka rozwiniętego i dojrzałego odgrywa bardzo ważną rolę. Pozwala bowiem na błyskawiczne uchwycenie czasu i przestrzeni, dziejów...

Goście redakcji o Kresach tożsamości i modlitwie Redakcję „Kuriera” odwiedzili goście z Polski: prof. dr hab. Piotr Juliusz Jaroszyński, kierownik Katedry i Sztuki na Katolickim Uniwersytecie...

W publicystyce poświęconej najtragiczniejszym wydarzeniom XX wieku próbuje się bardzo często winę za całe zło zrzucić na jakąś jedną osobę, np....

Opowiadano kiedyś historię św. Moniki, chrześcijanki z IV w. mieszkającej w Afryce Północnej. Bolała ona bardzo nad tym, że syn jej błądził, że nie...

Zablokowanie możliwości dokończenia budowy obwodnicy Augustowa, miało podtekst polityczny i uderzyło zarówno w mieszkańców tego miasta, jak i w samą...

Pamiętamy jak po roku 1989 religia wróciła do szkół, ale pamiętamy też, że ten powrót nie dokonywał się bezboleśnie. Dochodziło do bardzo ostrych...

Kiedy zastanawiamy się nad pytaniem, jaki jest obraz Polaka w naszej literaturze, to od razu uświadamiamy sobie, że nie może tu być mowy o jednym...

Praca fizyczna czy to w polu, czy w fabryce jest uciążliwa i niezbyt poważana. Mówi się więc pogardliwie „chłop" lub „robol". Z drugiej strony, ileż...