Felietony-wywiady

Gdy człowiek żyje przytomnie, gdy jest życzliwie otwarty na innych, gdy umie szukać dobra, może być
  pewien, że nawet dziś znajdzie przyjaciół, spotka ciekawych ludzi, od których wiele może się nauczyć. Nudny jest świat masowy, świat anonimowy, świat sztucznie podkręcany tanią sensacją lub płytką przyjemnością. Ale tam gdzie człowiek pielęgnuje swoją wrażliwość i nie boi się trudnych pytań, tam jest prawdziwy świat, bogaty i jakże zajmujący. Trzeba tylko umieć do niego dotrzeć, bo rzadko kiedy ujawnia się na zewnątrz.

Są ludzie, którzy malują, rzeźbią, komponują, piszą wiersze, choć nie towarzyszy temu żaden rozgłos. Tworzą z głębokiej potrzeby serca, po to, aby podzielić się z innymi. Nie szukają szybkiego poklasku ani chwilowego zachwytu milionów. Radość sprawia im samo tworzenie, szczęście odnajdują w autentycznym zrozumieniu, a może i zachwycie, jaki stanie się udziałem niewielkiego choćby grona osób.

Są takie środowiska i jest taki świat. Aż trudno uwierzyć, jak wielką wrażliwość, zwłaszcza na barwę i kształt, okazują ludzie niewidomi lub słabo widzący. Można powiedzieć, że w ich wyobraźni barwa nabiera tak niezwykłej subtelności, jak gdyby była najcenniejszym skarbem. Patrząc na rzeźbę, czujemy dotyk, który wyczarowuje kształty zarazem w ich realizmie, jak i metaforze, jak ptak, który nie może poderwać się do lotu, choć cały stworzony został do przemierzania bezkresnych przestworzy. A słuchając wiersza, widzimy, jak zmaltretowane słowa odzyskują swoje znaczenia.

W tomiku Wszystko mnie do Ciebie prowadzi Pani K. Piekarczyk dzieli się ostrożnie swoim światem. W jednym z wierszy pisze:

„Tyle słów nazbierałam dla ciebie
Tyle ci powiedzieć chciałam...
Niosłam je ostrożnie by w drodze nie zgubić
Niosłam je dla ciebie niby kwiatów kolorowych naręcze...
Jaśminowo czyste i delikatne ciche i pokorne
jak pochylone główki narcyzów
codzienne i proste
jak wrzos liliowo-purpurowy
pyszne jak lilie
gwałtowne jak ogniste róże
i wreszcie te ostre jak ciernie
raniące i bolesne."1

Język ludzki pełni wiele funkcji, służy codziennej rozmowie, nauce, propagandzie, reklamie. Język może człowieka podnosić, a może go poniżać. Słowa są bezbronne. Gdy trafią na ludzi bez sumienia, stają się narzędziem czynienia zła; w szlachetnych dłoniach przeobrażają się w postacie aniołów. Dziś zasypywani jesteśmy tak często gruzem słownym wyrzucanym na nas przez środki antyspołecznego przekazu, że tracimy wiarę i w słowo, i w ludzi. A przecież jest jeszcze słowo szlachetne, przejrzyste. Nie można tracić nadziei.

„Pochylony nad maszyną do pisania
W niczym nie przypominasz królewicza z bajki
Moje ręce stwardniałe od pracy
Nie wyglądają jak białe dłonie księżniczki
A jednak, gdy wieczorem
modlę się pod krzyżem
To przecież wierzę
Że mnie z ciemnej przeszłości
kiedyś odczarujesz
I światłem znowu rozbłysnę
W Jasnym Kręgu Światła."2

Język poezji nie musi być językiem wydumanym, dziwacznym. Jeżeli mamy do czynienia z prawdziwą poezją, to jeszcze bardziej zbliżamy się do życia, do jego wydawałoby się nic nie znaczących szczegółów, które dzięki wielkiej wrażliwości poety, stają się doniosłe. Poprzez drobiazgi lepiej widzimy tragizm ukryty za codziennością, którą musimy przekraczać, którą musimy pokonywać, by nie utracić z pola widzenia tego, co najważniejsze. Każdy człowiek, młody i starszy, zdrowy i chory, ma własne pole bitwy, które nieustannie odsłania przed nim nowe wyzwania. Trzeba je podejmować, wtedy dopiero naprawdę wzrastamy.

„Mogłeś mnie uczynić strumykiem
Leniwie pełznącym w górskiej rozpadlinie
Mogłeś Gwiazdą srebrzystą uczynić
Bezpiecznie wpiętą w czarnej nocy warkocz
Aleś Ty w moim kruchym ciele postanowił zamknąć
Rzekę rwącą i płomień, i kolczastą różę

A potem zażądałeś ode mnie rzeczy najtrudniejszej
Wiary, że to miłość drogę otwiera wszelkiemu tworzeniu
Że nie ma bez niej rzeki
I nie ma płomienia
Że pierwszy oddech wszystkiego od niej się zaczyna."3

Coraz częściej zapominamy, że kultura zachodnia narodziła się jako kultura poezji. Wiersz przez wieki, przez tysiąclecia stanowił budulec naszego człowieczeństwa. Musimy umieć wracać do poezji, tej dawnej i tej najnowszej, z potrzeby serca...

Piotr Jaroszyński
"Kim jesteśmy"

Przypisy:
1
K. Piekarczyk, Wszystko mnie do Ciebie prowadzi, Lublin 2000, s. 12.
2 ibid., s. 16.
3 ibid., s. 89.

Lewica obrzuca błotem W większości współczesnych państw demokratycznych różnica między polityczną lewicą a polityczną prawicą nabiera coraz większej ostrości. W Stanach...

W czasach napięć i przesileń społecznych, gdy ze wszystkich stron jesteśmy otaczani przez różnego rodzaju specjalistów od dezinformacji i...

Encyklika Jana Pawła II Evangelium vitae skierowana jest do biskupów, do kapłanów i diakonów, do zakonników i zakonnic, do katolików świeckich, a...

Kto rządzi światem? Już za samo zadanie takiego pytania można być posądzonym o jedno z największych przestępstw, jakim jest głoszenie spiskowej teorii dziejów. „Spisek”...

Non omnis moriar Sentencja Horacego „Nie wszystek umrę” pasuje do dzieła, które pozostawił po sobie ksiądz kanonik Józef Hańczyc, proboszcz parafii Świętej Rodziny w...

My z niego wszyscy... Adam Mickiewicz opuścił Paryż 11 września 1855 roku. Oficjalnie miał zająć się badaniem położenia Bułgarów pod panowaniem tureckim; na takiej...

Obława trwa? Słowo „obława” pochodzi z języka myśliwskiego. Dotyczy takiego typu polowania, w którym znaczna liczba strzelców i naganiaczy otacza szerokim kołem...

Istotnym elementem każdej społeczności, nie tylko ludzkiej, ale i zwierzęcej, jest komunikacja. Bez takiej czy innej formy komunikacji, nie można...

W roku Wielkiego Jubileuszu Rzym stał się centrum niezliczonych pielgrzymek z całego świata. Chyba w żadnym innym miejscu przeszłość tak mocno nie...

Na świat przychodzimy w rodzinie, na niewielkim skrawku ziemi. Początkowo nasz świat to rodzice i dziecięcy pokój. Później z wolna ten świat...

Odkłamać historię W potocznym wyobrażeniu historia jest dziedziną dotyczącą wydarzeń, do których już doszło i które odeszły w przeszłość. Powinna zatem interesować...

Angielskie słowo „gender” w początkach XX w. oznaczało tylko rodzaj gramatyczny. A więc gender to po polsku rodzaj. I tak w zasadzie powinno się...

Powstanie styczniowe trwało dwa lata. Gdy wreszcie upadło - zemsta Rosjan była straszna. Trudno sobie wręcz dziś wyobrazić, z jakimi barbarzyńcami...

Polskie wakacje mają swoją powagę związaną z pamięcią o ostatnich wielkich narodowych zrywach, czyli o Powstaniu Warszawskim i o ogólnonarodowym...

Gender: Malthus by się przeraził Za gender stoi neomaltuzjanizm. Jest to nazwa ideologii, która za swego protoplastę uważa Thomasa Roberta Malthusa. Aby więc zrozumieć, na czym...

W powstaniu warszawskim zginął kwiat polskiej młodzieży. Był to nasz narodowy skarb, wychowany i wykształcony w okresie międzywojennym, gdy dom i...

Zamożni katolicy w Polsce często wstydzą się swej zamożności, a przynajmniej czują się niezręcznie. Widzą wokół ludzi biednych i mają poczucie, że...

Wokół przewrotu majowego Spory o interpretację przewrotu majowego (1926) ciągną się już od lat. Wydarzenie to najczęściej ukazywane jest jako wynik despotycznych aspiracji...

W chwilach przełomowych, a do takich należy czas obecny, naród łatwo stracić może orientację i zostać wywiedziony w pole. Co wówczas robić? Aby do...

Słowo „naród" (i jego pochodne jak „narodowy" czy „narodowe") pojawia się czasem w najmniej oczekiwanych kontekstach i wychodzi z ust czy spod pióra...

Projekt zniesienia bezpłatnych studiów zgłoszony przez przewodniczącego Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich profesora Tadeusza Lutego...

Z prof. dr. hab. Piotrem Jaroszyńskim, wykładowcą Sekcji Filozofii Teoretycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, o problemach z...

Kultura jako najcenniejszy element narodowego dziedzictwa stanowiła zawsze i nadal stanowi duchową broń przeciwko wszelkiemu zniewoleniu i uciskowi....

Wiek XX jest wiekiem niesłychanego postępu w nauce. Widać to szczególnie na przykładzie techniki, która tym różni się od rzemiosła, że bazuje nie na...

Z prof. dr. hab. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz wykładowcą Wyższej Szkoły...

Praca fizyczna czy to w polu, czy w fabryce jest uciążliwa i niezbyt poważana. Mówi się więc pogardliwie „chłop" lub „robol". Z drugiej strony, ileż...

Polska rosła i dojrzewała w kręgu cywilizacji łacińskiej, dlatego wspólnym dobrem narodu jest prawda. Nie można tego zbagatelizować, ani też...

Budowanie autentycznej i skutecznej prawicy na polskiej scenie politycznej jest sprawą wyjątkowo trudną. Komunizm bowiem przerwał ciągłość życia...

Wściekła nagonka na Kościół nabiera rozpędu. Z takimi mediami się nie współpracuje, bo inaczej jest się współautorem ich fałszywych ocen. Rzecz...

Blisko 10 tys. osób podpisało się pod listem wyrażający poparcie dla księdza arcybiskupa Józefa Michalika w związku z atakami medialnym na jego...