Felietony-wywiady
Gdy myślimy o roku, który nas czeka, mamy wiele obaw. Zbyt wiele osób dotkniętych jest bezrobociem, inni pracując niewiele zarabiają, jeszcze inni wykonują pracę poniżej swoich możliwości. Coraz więcej rodzin ma trudności w zapanowaniu nad domowym budżetem. Patrzymy w przyszłość z niepokojem. Pytamy: Jak odnaleźć sens i nadzieję?

Przyszłością Polski jest młode pokolenie. Brzmi to może banalnie, ale jednak nie zawsze pamiętamy o upływającym czasie, skupiając uwagę tylko na sobie. A czas płynie w sposób nieubłagany. Nadzieją dla narodu jest jego trwanie, to zaś dokonuje się nie przez jedno, ale poprzez ciąg pokoleń. A każde nowe pokolenie wnosi nowe życie, a z nim nową nadzieję.

Wiek człowieka nie posiada ścisłych ram fizycznych. Są ludzie, którzy mając lat 60, 70 lub 80 zachowują przedziwną energię, otwartość i chęci; są tacy, którzy w wieku lat 30 sprawiają wrażenie starych. Wiele zależy od kondycji fizycznej, jeszcze więcej od kondycji duchowej. Gdy myślimy więc o nadziei, jaką mamy wiązać z młodym pokoleniem, to chodzi tu nie tylko o fizyczny wiek, ale również o kondycję duchową. Na tę ostatnią składa się dobre wychowanie, dobre wykształcenie i życiowe ideały. Jeżeli chcemy, aby młode pokolenie było pokoleniem nadziei, to musimy dobrze je wychować i wykształcić, ukazując taki cel życia, który wyrasta ponad trudności i który do końca ma sens. Żyjąc, musimy patrzeć za siebie, nie dlatego, że tam jest przeszłość, ale właśnie dlatego, że tam jest przyszłość, za nami bowiem kroczą kolejne pokolenia. Nie możemy ich tracić z oczu. Nadzieję stracimy wówczas, gdy zgubimy młode pokolenie. A o to dziś wyjątkowo łatwo.

Nie wystarczy cieszyć się, że dziecko jest do nas wizualnie podobne, nie wystarczy, aby dziecko fizycznie dorosło. Wychowanie człowieka polega na tym, że zaszczepiamy w nim pewne idee, które mają być drogowskazem na całe życie. Jest to proces i rozciąga się latami. Chodzi o to, aby pod naszymi skrzydłami, pod jednym dachem, nie wyrósł obcy człowiek, obcy w swojej wrażliwości, w swoich poglądach i obyczajach, obcy w swojej wierze. W naszej polskiej tradycji zwracano na to szczególną uwagę. Rodzice pamiętali, że ich dziecko musi wyrosnąć na porządnego człowieka.

Oto fragment listu, który ocalał: „Konrad nam wyrasta ślicznie. Serce ma złote, a z sumieniem i umysłem łatwo będzie, gdy mu takie pole przygotujesz. Często bywa ze mną w kościele i prawie zawsze jałmużnę rozdaje. Gdy mu się sprzykrzy siedzieć cicho, powiada: „Mamo miła! pozwól wyjść przed kościół; pogadam sobie z ubogimi, bo ich bardzo kocham." I dalejże rozprawy o Babuni rodzonej, o Tatuniu, a czasem o koniach, o niedźwiedziach etc. ...Niejednego biedaka prawdziwie rozśmieszy i ucieszy." 1 Tak pisała w lipcu 1861 r. Ewa Korzeniowska do męża Apolla o małym Konradzie, który miał wówczas 4 latka. Dziecko ma złote serce, ale sumienie i umysł trzeba wychować. Apollo Korzeniowski po powrocie z syberyjskiego zesłania, gdy już został tylko sam, przejawia nieustanną troskę o wychowanie syna. Ta myśl, mimo osobistej i narodowej tragedii, dodaje mu chęci do życia. „... Szczerze, głęboko nie jestem przekonany, abym już mógł zdać się na cokolwiek i komukolwiek. Jedyna wymówka to wychowanie Konradka."2 „Sam bez mego wdania się pisuje, i dobrze - a już co kocha, to kocha tych, których mu jako godnych wskażę."3

Ojciec uczył syna pisać i kochać. Bo umiejętnos'ć pisania, to nie jest rzecz drobna, za pisaniem idzie umiejętność prowadzenia myśli, człowiek robi się coraz inteligentniejszy. Wiedzieć, kogo kochać, a na kogo uważać - to również wielka rzecz, dzięki temu człowiek coraz lepiej potrafi dążyć do tego, co szlachetne, a unika tego, co podłe. To trzeba sobie przyswajać od najmłodszych lat pod czułym, ale i roztropnym okiem rodziców.

Jak więc możemy nie mieć nadziei dziś, jeśli idą za nami nowe pokolenia. Co powiedzielibyśmy rodzicom Józefa Conrada, którzy urodzili się w niewoli i umarli dla Polski, i wychowali syna, że zajaśniał wielkim talentem pisarskim, ale i wielką szlachetnością. Musimy być skromniejsi, by baczniej przyjrzeć się skali odpowiedzialności za młodych Polaków. Nie wszystko nam się należy i nie wszystko można urzeczywistnić w jednym pokoleniu. Nadzieję niesie ze sobą nowe pokolenie, którego nie możemy pozostawić i którego nie możemy zarazić naszą frustracją czy zniechęceniem.

Musimy je chronić przed medialną inwazją nieszczęść całego świata. Komasacja nieszczęść niszczy w młodym człowieku naturalny optymizm i chęć do życia, a więc to, co jest witalną sprężyną jego rozwoju. Nadmiar kontaktu ze złem stępia wrażliwość i sumienie. A gdy serce przestaje być złote, jak wychować sumienie, jak kształcić umysł? Trzeba starannie oczyścić pole wychowania człowieka, aby rósł prosto, umiał dążyć do celu i nie zrażał się trudnościami. Wtedy jest nadzieją dla rodziców i dla narodu, i to w każdych warunkach.

Rozpoczął się więc nowy rok. Będzie to z pewnością trudny rok, ale nie wolno się poddać pesymizmowi. Jest wiele dobra do uratowania i do zrobienia, w nas samych i w naszym kraju.

Piotr Jaroszyński
"Nie tracić nadziei!"

Przypisy:
1 Conrad wśród swoich, opr. Z. Najder, Warszawa 1996, s. 71.
2 ibid., s. 154.
3 ibid., s. 160.

Lubimy się śmiać i śmiech jest rzeczą jak najbardziej ludzką. Lubimy tych, którzy nas rozśmieszają. Nie ma to jak wesołe towarzystwo. Człowiek...

Dyskusja i dialog, to podstawowe formy słownego kontaktu między ludźmi. Odpowiednikiem łacińskiego słowa discussio (disquasso) jest polskie...

Skarbem każdego kulturalnego narodu są blioteki. Księgi tam gromadzone pozwalają zarówno na prowadzenie specjalistycznych badań naukowych, jak i na...

Gender: przechytrzyć Kościół Oficjalne stanowisko Kościoła w sprawie gender jest jasne. Mogliśmy je poznać z ust samego Papieża Benedykta XVI (21.12.2012), a więc w skali...

Gnoza jest dość tajemniczym ruchem religijno-intelektualnym, który zaczyna krystalizować się w 2 wieku po Chr. Odnaleźć w niej możemy wiele wątków...

Demoralizacja jest ideologią Skala demoralizacji, zwłaszcza medialnej, przybiera tak zastraszające rozmiary, że trudno tu mówić o przypadku. Obsceniczne zdjęcia, wulgarne...

Dziś zderzają się dwa poglądy na temat uczestniczenia w polityce. Z jednej strony słyszymy, że od polityki są specjaliści, i w związku z tym szereg...

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, rozmawia Piotr...

Analfabetyzm trwa Człowiek nie musi umieć czytać, aby być człowiekiem. Przez tysiące lat ludzie żyli, nie znając pisma, a bez pisma nie ma przecież czytania. Pismo...

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, rozmawia Piotr...

Polityka wciąga. I tych, którzy z niej żyją, i tych, którzy nią żyją. Nieustanne roszady stanowisk. Był na górze, jest na dole, a tamtego odstawili...

Choć każdy człowiek posiada szereg różnorodnych zdolności, dzięki którym opanować może - przynajmniej w podstawowym wymiarze - sztukę czytania,...

Czas walki z Bogiem trwa Na dzieje Kościoła w Polsce patrzymy często tak, jakby jego rola sprowadzała się wyłącznie do funkcji czysto religijnej, a na dzieje państwa i...

Wśród wielkich był największym polskim poetą 26 listopada 1855 r., w wieku 57 lat, zmarł Adam Mickiewicz. Daleko od rodzinnego Nowogródka, w którym spędził lata dziecięce, daleko od Wilna, w...

W zamieci spraw małych, lecz rozdmuchanych, wśród hałaśliwych ludzi, o których pamięć rychło zaginie, mają miejsce wydarzenia, które przykuwają...

Zgromadzenie Ustawodawcze Dystryktu Federalnego (ALDF) w mieście Meksyk, stolicy Meksyku, zadecydowało, że do 12. tygodnia można bez żadnych...

Czy zwróciliśmy uwagę na to, że często mieszkamy obok siebie, czasem żyjemy w jednym mieście, w zasadzie należymy do jednego państwa, ale tak...

W jednej z powieści Józefa Conrada, której akcja toczy się we Francji w kilka lat po zakończeniu rewolucji, padają następujące słowa: "...za mało...

Pytania na Nowy Rok W Nowym Roku uświadamiamy sobie w sposób szczególny przepływ czasu. A choć czas mija nieustannie, dzień za dniem, minuta za minutą, to jednak Nowy...

Jeśli sytuacja w naszym kraju nie jest czytelna z bliska, to może należałoby spojrzeć na nią z pewnego dystansu i nie ograniczać jej ani do mass...

Gender i sport Dziedziną kultury, przez którą coraz szerzej wlewa się ideologia gender, jest sport. Jeżeli bowiem w gender chodzi o zniwelowanie różnic między...

Katastrofa pod Katyniem posiada swój wymiar osobisty i rodzinny: zginęli konkretni ludzie, pozostawiając w żałobie współmałżonków, dzieci,...

Gender i moda Gdy mowa o związku mody z gender, to w pierwszym rzędzie chodzi o sposób ubierania się. Tak się bowiem składa, że człowieka nie chroni natura i od...

W imię nienawiści Teatr stał się narzędziem niszczenia polskiego katolicyzmu i polskiego patriotyzmu. Profanacja, skandal, prowokacja, bluźnierstwo, ohyda. Wystawiany...

Gender a filozofia Ideologia gender, jak każda ideologia, opiera się na założeniach filozoficznych. Ale ponieważ filozofia jest dziedziną bardzo trudną, więc o...

Specjalnie dla Czytelników strony www.piotrjaroszynski.pl · 14 października 2006 Felietony zacząłem przygotowywać systematycznie od października...

Weszliśmy w okres Adwentu, coraz bliżej więc do świąt Bożego Narodzenia. Na polach wszystko już się uciszyło, uspokoiło, a grudniowa ziemia - jak...

Żyjemy w czasach mediokracji. Nie chodzi tu tylko o to, że media są czwartą lub nawet pierwszą władzą, ale o coś wyjątkowego – tylko media pozwalają...

Dworek – oaza polskości Dworek w Żelazowej Woli to chyba najsłynniejszy polski dworek, znany i rozpoznawany nie tylko w naszym kraju, ale i na świecie. Dzieje się tak za...

Przywracanie Kresów Ożywcza siła polskości, której wystarczy na wiele pokoleń, na wiele lat i wieków. Pojęcie Kresów odnosimy do tych ziem, które dziś znajdują się...