Felietony-wywiady

Znaczenie katolicyzmu w polityce jest niezwykle doniosłe. Katolicyzm bowiem odsłania jakieś dalsze perspektywy życia społeczeństwa, wykraczając poza krótkowzroczny konsumpcjonizm domaga się respektowania zasad moralnych, a wreszcie ukazuje prawdziwy fundament dla jakiegokolwiek stanowionego prawa w postaci prawa naturalnego. Jednym słowem, katolicyzm ma za zadanie cywilizować polityków, nie tylko tych, którzy porażeni zostali jakąś obłędną ideologią, ale i tych, którym władza odbiera rozum albo deprawuje ich sumienia.


Wydawać by się więc mogło, że nic prostszego i nic lepszego niż być politykiem katolickim, zwłaszcza w katolickim kraju. Niestety, doświadczenia ostatnich lat pokazują, że wcale to nie jest proste.

Już na poziomie kampanii wyborczych widzimy, że wielu kandydatów powołuje się na katolicyzm tylko po to, żeby zdobyć głosy katolickiego elektoratu. Szczytne hasła, świątobliwe zdjęcia, pierwsze ławki w kościołach - są to często manewry pod elektorat, który w skali masowej ocenia wedle zewnętrznych znaków. Zdarza się nawet, że zadeklarowani ateiści, przymilają się do katolików, łącznie z ks. proboszczem, tylko po to, żeby zdobyć ich bardzo cenne głosy. Po wyborach związki te stają się bardzo luźne, a nawet wrogie. Kandydatów się szybko zapomina, ale wokół religii powstaje i pozostaje nieprzyjemna atmosfera.

Z kolei osoby autentycznie związane z Kościołem, a więc zarówno przed wyborami jak i po wyborach, narażone są na to, że pod presją polityki zaczynają mięknąć. Dla coraz większej ilości wątpliwych spraw znajdują wytłumaczenie i na nie się godzą. Aż przychodzi moment krytyczny, w którym przekroczona zostaje granica przyzwoitości. A wówczas delikwent broni się mówiąc, że przecież on jest katolikiem. I cóż z tego? Jeżeli w pracy politycznej łamie zasady moralne, nie przestrzega Dekalogu, to po co jeszcze powoływać się na religię? O ile wiara jest sprawą osobistego, wolnego sumienia, to ostentacyjne odwoływanie się do religii po to, by zasłonić złe decyzje, jest chyba jakimś nadużyciem. Czasami wręcz można zastanawiać się, czy używanie w nazwach ugrupowań politycznych słów takich jak „katolickie" czy „chrześcijańskie", nie jest tylko taką atrapą wyborczą albo parasolem ochronnym. I że nie chodzi tu o katolicyzm w polityce, lecz o konkretne korzyści polityczne. Takie nadużycia skuteczne na krótką metę, zbyt długo się przed okiem wyborców nie ukryją. Cóż z tego, że jedno z dużych ugrupowań powoływało się i na Katolicką Naukę Społeczną i na Kartę Praw Rodziny. Dziś do parlamentu nie zdobyło ani jednego mandatu. Deklaracje to stanowczo za mało, a im są mocniejsze, tym bardziej razi brak ich urzeczywistniania lub wręcz działanie przeciwko nim. Wówczas w następnych wyborach już nie pomoże „katolicyzm"... wypisany na afiszach.

Kryzys zachodniej chadecji, czyli chrześcijańskiej demokracji, jest znakiem, że z różnych powodów, trudno jest być politykiem, który w swoich działaniach publicznych potrafi łączyć skuteczność z moralnością i wiarą. Ten kryzys w dużym stopniu dotyczy również Polski. Widać to gołym okiem: w katolickim kraju władzę przejęli socjaliści, których ideologia jest programowo antyreligijna. Tak dzieje się w wielu krajach europejskich, tyle że tam społeczeństwa zostały już w znacznej części zsekularyzowane. Jak być politykiem katolickim w dzisiejszych czasach?

Niewątpliwie, najpierw trzeba sobie uświadomić proporcje, a więc to KIM się jest oraz CO i KOGO chce się reprezentować. Jeżeli chce się reprezentować naród i chrześcijaństwo w działalności politycznej, to na pewno jako pojedynczy człowiek jest się małym i słabym. Polityk katolicki potrzebuje pokory i to wewnętrznej, a nie ostentacyjnie ukazywanej na zewnątrz. Po drugie, siły zorganizowanego w skali międzynarodowej zła pod postacią cywilizacji śmierci, są przeogromne. Dlatego polityk katolicki nie powinien udawać odważnego, że wszystkiemu da radę, raczej zaleca się więcej skromności. Po trzecie, zło skupione wokół ideologii socjalistycznych, liberalnych i libertyńskich jest inteligentne, dysponuje rozległym zapleczem intelektualnym, dlatego polityk katolicki powinien zobaczyć własną niewiedzę, wyszukiwać ludzi mądrych i nie popadać w populizm, łudząc ludzi swoją wszechwiedzą. Po czwarte, polityk katolicki musi wyczuwać stan, w jakim znajduje się naród, aby jego działanie nie wisiało w próżni, i aby narodu nie traktował jako adoratorów swej popularności. Po piąte, zdając się na opiekę boską, polityk katolicki nie powinien zachowywać się tak, jak gdyby już znał wyroki boże, i wiedział, kiedy nastąpią cuda. Polityk katolicki ma pokładać ufność w Bogu, ale jego zadaniem jest nade wszystko zapobiegliwa i roztropna praca dla dobra wspólnego. Z religii nie można robić magii, zwłaszcza w polityce.

Choć polityka jest trudnym i gorzkim chlebem dla katolików, to wyobraźmy sobie do czego prowadzić może polityka pozbawiona zasad moralnych, taka, gdzie nie tylko można legalizować zło, ale również gdzie wszyscy się na to zgadzają, a przynajmniej nikt nie protestuje. Dopiero wówczas człowiek zaczyna odczuwać w całej grozie, co to znaczy znaleźć się w politycznej i cywilizacyjnej klatce. Dlatego politycy identyfikujący się z dziedzictwem chrześcijańskim muszą mieć świadomość, że choć są najczęściej w mniejszości, to jednak ich obecność i postawa ma niezwykle doniosłe znaczenie dla często zagubionej większości. Takiej postawy i takiej roli nie wolno im za żadną cenę zmarnotrawić. Tej roli muszą sprostać. Katolicyzm zobowiązuje, zwłaszcza polityków.

Piotr Jaroszyński
"Nie tracić nadziei!"

Powoli kończą się przygotowania do Wigilii i świąt Bożego Narodzenia. Już niedługo usłyszymy słowa, na które czekamy z nieustannie odradzającą się...

Globalizm niszczy cywilizację Globalizm niszczy cywilizację - pod patronatem Naszego Dziennika Globalizacja jest destrukcyjna dla człowieka, rodziny oraz narodów. Lewicowa w...

Przywracanie Kresów Ożywcza siła polskości, której wystarczy na wiele pokoleń, na wiele lat i wieków. Pojęcie Kresów odnosimy do tych ziem, które dziś znajdują się...

Zofia Kossak Zofia Kossak jest autorką ok. 40 książek, które zostały przetłumaczone na ponad 20 języków świata, wydane w 26 krajach, w wielomilionowym nakładzie.

Powstanie PRL-u było dla naszego narodu wstrząsem, którego nie można porównać ani z zaborami, ani z wojną. Nie chodzi tu o skalę zniszczeń...

Gender a mowa nienawiści Nie jest bezpiecznie wskazywać na zagrożenia, jakie niesie ze sobą gender. Zwolennicy i propagatorzy tej ideologii przygotowali tu bowiem nie lada...

Aby zrozumieć wprowadzaną obecnie reformę edukacji, nie możemy jej traktować jako dzieła autorskiego pani minister. To nie mgr Katarzyna Hall...

Narodowa lekcja - recenzja Na książkę „Niezapomniane twarze” prof. Witolda Kieżuna składa się 16 krótkich opowiadań. Całość podzielona jest na cztery części, które obejmują...

Nierzadko zdarza się nam podziwiać obraz, na którym wymalowano szkaradną postać diabła, zdeformowaną twarz człowieka, czy pole bitewne gęsto zasiane...

Wyjeżdżając za granicę, dostrzegamy wiele różnic, widzimy to, czego nie ma u nas, a w pierwszej chwili możemy nawet być tak zachwyceni, że to, co...

Tworzenie się narodu Zbliża się setna rocznica odzyskania przez Polskę Niepodległości. Jednym z najciekawszych fenomenów związanych z wydarzeniami roku 1918 było...

Nadchodzi zwycięstwo Z prof. dr. hab. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II, wykładowcą w...

"Feliks Koneczny jest niezastąpiony tam, gdzie pojawia się pytanie o tożsamość Zachodu" - podkreśla w książce "Przywracanie pamięci" prof. Piotr...

Już wkrótce Nowy Rok. Składać będziemy sobie po raz kolejny kolejny życzenia, strzelać będą korki od szampana i petardy, grać będą orkiestry i...

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, wykładowcą w Wyższej...

Lektura programu wyborczego Platformy Obywatelskiej nie do końca jest stratą czasu. Są w nim zasygnalizowane istotne deklaracje, które brzmią...

Człowiek nie jest istotą doskonałą. Każdy z nas na sobie tego doświadcza. Jesteśmy ułomni, narażeni na wiele potknięć i błędów. Szczególnie przykre...

Dziś zderzają się dwa poglądy na temat uczestniczenia w polityce. Z jednej strony słyszymy, że od polityki są specjaliści, i w związku z tym szereg...

Nowa Lewica – jaka krytyka? Gdy mowa o Nowej Lewicy, bardzo często pojawia się słowo „krytyka”. Słowo to ma w tym wypadku ważne, a nawet kluczowe znaczenie. Chodzi bowiem nie...

Na dwa sposoby można utrzymywać ludzi w stanie obniżonej sprawności umysłowej. Pierwszy polega na odgórnej, czyli państwowej minimalizacji poziomu...

Wiadomości radiowe i telewizyjne roją się od sondaży. Za jest 57%, przeciwko 5%, a 30% nie ma zdania. Gdyby dziś odbyły się wybory..., gdyby dziś...

Dzisiejszy człowiek często zapomina, że jest dłużnikiem nie tylko tych pokoleń, które już dawno minęły, a także swoich bezpośrednich przodków. Żyje...

We współczesnym świecie zachodnim obserwujemy działania, których celem jest rozbicie rodziny i osłabienie więzi narodowych. Następuje swoista...

Nie ma człowieka, który znałby się na wszystkim. Tylko dzieci w przedszkolu myślą, że pani wychowawczyni wszystko wie. Później jednak, z biegiem...

Pojęcie ubóstwa najczęściej łączymy z trudną sytuacją ekonomiczną, w jakiej może znaleźć się konkretny człowiek, konkretna rodzina lub jakiś naród....

Święta i obyczaje Człowiek nie jest czystym duchem, ale nie jest też tylko ciałem. Człowiek żyje na sposób duchowo-cielesny. Dlatego musi nieustannie szukać tej...

W czasie zaprowadzania w Polsce komunizmu strategiczną rolę odgrywała własność. Wysiłek komunistów skupił się na tym, aby siłą lub podstępem,...

We wspomnieniach Mój ostatni oddech Luis Bunuel, jeden z bardziej znanych reżyserów filmowych, zwierza się, że w zachowaniu heretyka zawsze...

Wiosna to czas intensywnego przygotowywania ziemi, aby wydała plon. Na polach, w przydomowych ogródkach czy na działkach możemy zobaczyć pochylone,...

O znaczeniu wpisania Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie na listę zabytków z prof. Piotrem Jaroszyńskim rozmawia Piotr Czartoryski-Sziler Pałac...