Felietony-wywiady

Zbliżająca się rocznica bitwy warszawskiej zwanej też cudem nad Wisłą - kiedy to Polska w zaledwie dwa lata po odzyskaniu niepodległości musiała stawić czoła zmienionej w Związek Radziecki zaborczej Rosji - przypomina nam, że jako Polacy zdolni jesteśmy do wielkich czynów, że umiemy się jednoczyć , że wbrew wszystkiemu potrafimy zwyciężać.


Dziś warto zastanowić się nad znaczeniem zwycięstwa. Zbyt długie lata niewoli i porażek mogą sprawić, że naród popadnie w pewne odrętwienie, oswoi się z niewolą, a nawet zacznie bać się zwycięstwa. A gdy zwycięży, nie wie, co dalej robić, boi się samodzielności i dobrowolnie pozwala się zniewolić. Trudno jest przegrywać, ale nie jest też łatwo zwyciężać. Do zwycięstwa trzeba być długo wychowywanym, by nie dać się ponieść krótkotrwałej euforii.

Pokolenie, które wywalczyło niepodległość Polski w roku 1918, a potwierdziło to w roku 1920, choć rozbite między trzech zaborców, było mimo ponad stuletniej niewoli przygotowywane do zwycięstwa. Zwracał na to uwagę w jednym z kazań Prymas Tysiąclecia. 5 stycznia 1979 r. tak mówił do kombatantów: „W długim szeregu ludzi, którzy pracowali nad odzyskaniem wolności, trzeba widzieć tych wszystkich, którzy jak Kościuszko, Pułaski i inni od pierwszych chwil utracenia niezależności politycznej porwali się do ratowania obecności Polski w ówczesnym świecie. Taki sens miały wszystkie powstania, nie wyłączając powstania warszawskiego. Chociaż realiści żałowali tej krwi - jak uważali - daremnie przelanej, ja nigdy tak nie myślałem. Zawsze uważałem, że każdy z tych zrywów - powstanie listopadowe, styczniowe czy warszawskie - miał swój głęboki sens, był budzeniem sumień".

Do zwycięstwa zatem przygotowywali Polaków ci, którzy przegrywali. Ale przegrywali oni tylko doraźnie, ponieważ ich ukrytym i trwałym zwycięstwem były obudzone sumienia. Naród w dowód wdzięczności szanował powstańców, na ich cześć układał pieśni i każde polskie dziecko wymawiało imiona poległych z nabożną czcią. Co podpowiadały owe obudzone sumienia? Rodziły pragnienia, by Polska znowu była obecna w świecie. Polakowi nie wolno było zapomnieć, że to nie jest normalne, iż Polski na mapie świata nie ma.

Wiarę w ostateczne zwycięstwo budzili artyści, poeci i powieściopisarze. Wyjątkową rolę odegrał Henryk Sienkiewicz. Prymas Tysiąclecia 5 stycznia 1979 r. wspominał: „Gdy nieraz myślę o latach 1917-1918, wydaje mi się, że wszyscy ludzie z tego okresu uczyli się miłości Ojczyzny na literaturze historycznej. Można powiedzieć, że pierwszym wybitnym żołnierzem mobilizującym naród do nowych zrywów był właśnie Henryk Sienkiewicz. W jednej z notatek z jego życia - może nieznanej w szerszym zasięgu - wyczytałem, iż on wierzył, że odsłanianie geniuszu strategii bojów polskich zmobilizuje niejedne nowe legiony. Nie przypuszczałem, że wiele lat później tego samego dowiem się z ust Jana XXIII, który na jednej z prywatnych audiencji powiedział mi: «Wierzyłem zawsze, że Polska Henryka Sienkiewicza będzie Polską zmartwychwstałą». Ten żyjący w dalekiej krainie italskiej młody wówczas człowiek uczył się szacunku dla naszego narodu na kolanach, przy swej opiekunce, która czytała mu pisma Henryka Sienkiewicza. Jeśli tak myślał on, to cóż dziwnego, że inni myślą podobnie. Znowu powołam się na notatkę - prywatną tym razem - Józefa Piłsudskiego, który przyznał, że natchnienie do walki, zda się beznadziejnej, czerpał z pism Henryka Sienkiewicza".

Pokolenie, które wywalczyło Polskę w roku 1918 i potwierdziło to w roku 1920, nie wzięło się znikąd, ono było wychowywane do zwycięstwa przez bohaterów powstań i przez pisarzy czuwających nad duchem narodu.

Gdy pomyślimy dziś, jak od czasów komunizmu fałszuje się historię Polski, jak umniejsza się rolę powstań, w tym cudu nad Wisłą, jak szydzi się z oddanych Polsce artystów takich jak Jan Matejko czy Henryk Sienkiewicz, to z pewnością nie uznamy tych działań za przypadkowe. Chodzi przecież o to, aby uśpić sumienia, aby Polak nie myślał o tym, że to Polska ma być obecna w świecie, a nie jakiś półświatek w Polsce. Chodzi o to, żeby pisarze nie mogli oddziaływać na polską młodzież i by miejsce prawdziwego bohatera zajął piosenkarz albo handlarz narkotyków. Tak wychowane pokolenie zapomni o Polsce i niczego nie wygra; przegra również siebie.

Zmagania o Polskę to nie zmagania o abstrakty, lecz o konkrety, o to, by przeciętny Polak nie był człowiekiem o zamroczonym alkoholem umyśle, którego świat wytyka palcami, lecz człowiekiem prężnym i rozumnym, z którym miło się mieszka i chętnie pracuje.

Warto o tym pomyśleć dziś, w rocznicę bitwy warszawskiej, w czasie gdy miejsce hord bolszewickich zajął w życiu publicznym jakiś półświatek bez zasad moralnych, marzący o wielkich interesach przeciwko Polsce.

Jan Paderewski w roku 1910 pisał: „Sprawa narodu to nie interes, z którego wycofać się należy, gdy zamiast zysków straty przynosi. Sprawa narodu to ciągła praca, praca stała, wytrwałość niezłomna, ofiarność nieprzerwana z pokolenia na pokolenie. Zaniechać jej nigdy nie wolno, a łożyć na nią, w miarę możności, zawsze się powinno".

Musimy więc wybierać: Czy chcemy być z Polską dla nas wszystkich, czy przeciw Polsce dla nielicznych?

Piotr Jaroszyński
"Patrzmy na rzeczywistość"

Nie ma społeczeństwa, w którym nie obowiązywałoby jakieś prawo. Bez prawa nie ma społeczeństwa, nie ma państwa, a przecież człowiek bez innych nie...

Jedną z najcudowniejszych dziedzin kultury zachodniej jest teatr. Łączy bowiem w sobie różne sztuki takie jak malarstwo, rzeźba, architektura,...

Dyskusja i dialog, to podstawowe formy słownego kontaktu między ludźmi. Odpowiednikiem łacińskiego słowa discussio (disquasso) jest polskie...

Czy zwróciliśmy uwagę na to, że często mieszkamy obok siebie, czasem żyjemy w jednym mieście, w zasadzie należymy do jednego państwa, ale tak...

Wigilia niesie nadzieję dla wszystkich

Wigilię spędzamy zazwyczaj w gronie rodzinnym, wśród najbliższych. Ale nasze wyobrażenie o Wigilii jest znacznie bogatsze niż ta konkretna Wigilia w...

Na kanwie wypowiedzi Ojca św. w naszym Parlamencie (22.06.1999 r.) mogliśmy usłyszeć opinię bardzo wielu środowisk, że papież popiera wejście Polski...

Goście redakcji o Kresach tożsamości i modlitwie

Redakcję „Kuriera” odwiedzili goście z Polski: prof. dr hab. Piotr Juliusz Jaroszyński, kierownik Katedry i Sztuki na Katolickim Uniwersytecie...

Współczesny Polak rozumie, że warto uczyć się języków obcych, takich jak angielski, niemiecki czy francuski. Wiadomo, jak znajomość przydać się może...

Gender i moda

Gdy mowa o związku mody z gender, to w pierwszym rzędzie chodzi o sposób ubierania się. Tak się bowiem składa, że człowieka nie chroni natura i od...

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, rozmawia Piotr...

Wywiad z prof. dr hab. Piotrem Jaroszyńskim zamieszczony w: Inalde Business School Universidad de la Sabana, Colombia El Dr. Piotr Jaroszynski,...

Choć 22 lipca kojarzy nam się ciągle z tzw. świętem ludowym, to jednak jest jeszcze inny 22 lipca, o którym warto pamiętać. Otóż, 22 lipca 1942 r....

Gender: rozbić człowieka

Do istoty ideologii gender należy wczesna seksualizacja dzieci i młodzieży. Tak wczesna jak to tylko możliwe, a więc najlepiej od niemowlaka. Przy...

Jak odzyskać Polskę?

Ukazał się 65. tom dzieł zebranych księdza prof. Czesława S. Bartnika pod jakże znamiennym tytułem: „Odzyskać Polskę” (Lublin 2014). Tom ten składa...

Wielu Polaków ciągle nie zdaje sobie sprawy, jaką rolę winna odgrywać w ich życiu kultura narodowa. Jedni, idąc za obecną modą, uważają, że kultura...

Tworzenie się narodu

Zbliża się setna rocznica odzyskania przez Polskę Niepodległości. Jednym z najciekawszych fenomenów związanych z wydarzeniami roku 1918 było...

Piętno totalitaryzmu ukrytego

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, głównym organizatorem IX...

Człowiek nie jest istotą doskonałą. Każdy z nas na sobie tego doświadcza. Jesteśmy ułomni, narażeni na wiele potknięć i błędów. Szczególnie przykre...

Gdy człowiek żyje przytomnie, gdy jest życzliwie otwarty na innych, gdy umie szukać dobra, może być pewien, że nawet dziś znajdzie przyjaciół,...

Komu przeszkadza godło?

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwo Sportu oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego ze swoich oficjalnych stron...

Nowa Lewica jest odmianą marksizmu. Słowo „marksizm” powinno już być wystarczająco odpychające, by uważać na Nową Lewicę. A jednak w wielu wypadkach...

Kiedy do kształcenia i wychowania podchodzi się z troską, aby z młodzieży wyrosło pokolenie rozumne i mężne, a nie - jak pisał Zygmunt Krasiński w...

Wiatraki: inwazja potworów

Wiele mówi się dziś o tzw. energii odnawialnej albo czystej. Do niej należy z pewnością geotermia, która jednak nie spotyka się ze zbytnią...

Jaki kontakt z dzieckiem

Coraz więcej rodziców ma trudności w nawiązaniu kontaktu z własnymi dziećmi. Dzieci poruszają się w obrębie swojego świata, im tylko zrozumiałych...

Marzenia o Polsce i wizja narodu podlegać mogą swoistej idealizacji. Ma to miejsce z powodu oddalenia związanego choćby z emigracją albo z powodu...

Nowa Lewica – istota marksizmu

Nie sposób omawiać marksizmu i jego różnych odłamów, łącznie z jego ostatnim wcieleniem, jakim jest Nowa Lewica, bez uchwycenia istoty marksizmu....

Powoli kończą się przygotowania do Wigilii i świąt Bożego Narodzenia. Już niedługo usłyszymy słowa, na które czekamy z nieustannie odradzającą się...

Trwają ataki na rodzinę. Pojawiły się nawet plakaty, z których można wnioskować, że bardziej chory jest ich twórca niż ucharakteryzowane osoby....

Atak na chrześcijaństwo w ramach ideologii rozdziału Kościoła i państwa jest czymś niezwykle groźnym. Tu nie chodzi o rozdział – te rzeczy przecież...

Pojęcie ubóstwa najczęściej łączymy z trudną sytuacją ekonomiczną, w jakiej może znaleźć się konkretny człowiek, konkretna rodzina lub jakiś naród....