Felietony-wywiady
W 1990 roku ojciec prof. Mieczysław Krąpiec napisał niewielką książeczkę pt. Suwerenność – czyja? (Łódź). Był to czas przemian, gdy dla wielu upadek komunizmu wydawał się oczywisty i odzyskanie niepodległości wydawało się oczywiste. Dla wielu, ale nie dla wszystkich. Zadanie ludzi mądrych, a Ojciec Profesor parał się przecież filozofią, polega na tym, aby w porę dostrzegać i ostrzegać. Tak było też z książeczką o suwerenności, która powstała pod wpływem chwili, ale zawierała drogocenne myśli, na które mógł sobie pozwolić prawdziwy mistrz intelektu.

Bo jak to właściwie jest z tą suwerennością? Zazwyczaj suwerenność i niepodległość ujmujemy w kategoriach państwowych lub narodowych. Mówimy więc, że Polska odzyskała niepodległość w roku 1918, bo przez 123 lata była pod zaborami, czyli podlegała trzem obcym mocarstwom, nie miała własnej państwowości, ani też rządu. Mówimy, że naród nasz jest suwerenny, czyli sam o sobie decyduje w demokratycznych wyborach. Te pojęcia są więc w miarę jasne, oswoiliśmy się z nimi, stanowią podstawową zbitkę informacyjną, jaką znaleźć można w podręcznikach szkolnych lub w gazetach. A jednak problem istnieje, ponieważ suwerenność i niepodległość to nie są kategorie wyłącznie polityczne. Więcej, to nie są kategorie głównie polityczne, ale antropologiczne, bo suwerenność i niepodległość to indywidualny stan każdego człowieka. Bez suwerenności człowieka nie będzie żadnej suwerenności, a zwłaszcza politycznej.

W pierwszym rzędzie to człowiek jest suwerenem, czyli kimś kto jest zdolny do podejmowania decyzji, do jej egzekwowania i odpowiadania za nią. Jest zdolny, ale czy potrafi? Edukacja, kultura, cywilizacja – to są środowiska, w których człowiek wyrasta i w których suwerenność może w sobie rozwijać lub ją pozostawić w stanie niedorozwoju. Ideałem greckim, jaki legł u podstaw kultury zachodniej, był właśnie człowiek-suweren, człowiek, który potrafi inteligentnie rozeznać sytuację, jest prawy, więc decyzję podejmie zgodnie z sumieniem, ma charakter, czyli konsekwentnie będzie szedł do obranego celu. Suwerenem nie może być człowiek intelektualnie nierozgarnięty, moralnie pokręcony, o słabej woli. Dla ułatwienia i Grecy, i Rzymianie jednych nazywali ludźmi wolnymi, a drugich – niewolnikami. Mówienie o „niewoli grzechu” w etyce chrześcijańskiej, to nawiązanie do tej właśnie tradycji klasycznej, która opierała się na bystrej obserwacji ludzkiej kondycji: siły, ale i słabości.

Przechodząc do porządku politycznego i społecznego musimy sobie uświadomić, że nie będzie ani niepodległości państwa, ani suwerenności narodu, jeśli nie będzie suwerenności i niepodległości w każdym z nas. A nie będzie ich w nas, jeśli będziemy ludźmi intelektualnie ociężałymi, którymi łatwo manipulować, zwłaszcza poprzez media, jeśli wyrocznią w sprawach kryteriów dobra i zła moralnego będą dla nas środowiska zdemoralizowane, choć wyniesione na piedestał władzy, jeśli będziemy ludźmi bez charakteru i silnej woli. Każdy z nas musi dostrzec jasno i wyraźnie, że podmiotem suwerenności i niepodległości jest najpierw on sam. Jeżeli tego nie widzi, jeżeli nie ma takiej potrzeby ani takiego pragnienia, to zawsze ktoś obcy będzie nim rządził, a w czasach wolności niepodległość polityczna będzie tylko iluzją.

Jest niesamowite, gdy obserwujemy, jak procesy globalizacyjne, które przecież uderzają w podstawy suwerenności politycznej, pracują nad tym, aby nie wykształcić w człowieku suwerenności osobowej. Głównym narzędziem są tu dominujące, czyli tzw. mainstreamowe media, pozostające przecież pod kontrolą globalistów. O ile dawniej samodzielności myślenia uczyła szkoła przekazując nie tylko wiedzę, ale również narzędzia i metody jej samodzielnego zdobywania i weryfikacji, a harcerstwo było kuźnią charakterów, o tyle obecnie pole to zawłaszczają media, które w szczegółach mówią, piszą, pokazują, nie tylko jak, ale co człowiek ma myśleć, jak ma oceniać, jak odczuwać, czego chcieć, co robić. Jak ma nie myśleć, co ma potępiać, czego nie robić. Nie tylko jak ma myśleć, ale przy pomocy jakich słów. Następuje tak głęboka penetracja ludzkiej psychiki i ludzkiego ducha, że człowiek zostaje całkowicie ubezwłasnowolniony. Gdy się obudzi, nie ma własnych myśli, lecz jego pierwszym odruchem jest włączenie radia lub telewizora – bo tam są jego myśli. Gdy je śniadanie, już nie rozmawia z domownikami, ale komentuje to, co usłyszał. Gdy idzie ulicą lub jedzie autobusem, zatyka sobie uszy słuchawkami. Gdy prowadzi samochód, słucha stacji radiowych. Nawet gdy nie chce się wsłuchiwać, to i tak nastawia radio lub telewizor, tyle że ciszej, ale wystarczająco głośno, by zagłuszyć własne myśli.

Jak, mając tak bardzo osłabiony czy wręcz otępiały mózg, można rozwijać, pielęgnować i chronić wewnętrzną suwerenność? Jest to niemożliwe.

Niepodległość państwa, to sprawa dużo głębsza niż zmiana rządu czy poprawa warunków ekonomicznych. Wszystko to może sprowadzić się tylko do zmiany haseł lub sztandarów, jeśli nadrzędnym celem nie będzie odzyskanie suwerenności człowieka, suwerenności Polaka.

Piotr Jaroszyński

Nasza Polska

Komentarze  

Tadeusz
+1 # Tadeusz 2011-08-24 16:38
Do Michała - odwzajemniam serdeczne pozdrowienia z nadzieją spotkania w wolnej Polsce.
Pozdrawiam równiez Olę i Zbyszka.
---------------------------
Czas na, niestety przykre dla Sokratesa, zakończenie historyjki o jego "Potrójnym Filtrze".
Wyjaśnia, dlaczego nigdy się nie dowiedział o romansie Platona z jego żoną.
Michał
+1 # Michał 2011-08-24 09:51
do Tadeusza - dziękuję za te uwagi wraz z ich ilustracją... Pozdrawiam serdecznie
Tadeusz
# Tadeusz 2011-08-24 01:36
Jeszcze do Michała - Nikt nigdzie nie kwestionuje - szeroko pojętej - mądrości Pana Profesora. W najwęższym znaczeniu, mądrość jest jednak umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, które w dłuższej perspektywie przynoszą pozytywne rezultaty. A tego nawet sam Pan Profesor jeszcze nie wie bo, jak na filozofa, jest człowiekiem młodym (55). Ciekawe co miałby tu do powiedzenia O. Innocenty Bocheński?
W innym ujęciu można powiedzieć, że mądrość to umiejętność praktycznego wykorzystywania posiadanej wiedzy i doświadczenia. Trzeba byłoby o to zapytać samego Pana Profesora. Idźmy dalej: dla Platona mądrośc była tożsama z kompletną wiedzą. Po niewielu latach, pogląd ten zakwestionował uczeń Platona Arystoteles. Św. Augustyn w temacie mądrości różnił się zasadniczo od Św. Tomasza z Akwinu. Z braku symboli, może przestańmy na tym.
Moja ogólna refleksja: znajmy umiar Mocium Panie!
I kto tu "porywa się" na pochopne komentowanie?
Tadeusz
# Tadeusz 2011-08-24 01:02
c.d. do Michała
2- Przejdźmy do filtru drugiego, filtr dobroci. Czy to, co chcesz mi powiedzieć jest czymś dobrym?
Raczej nie, właściwie to coś przeciwnego
Czyli chcesz mi powiedzieć o nim coś złego, nie wiedząc nawet czy to jest prawda.
Mężczyzna potrząsnął ramionami z zawstydzeniem a Sokrates kontynuował:
Nadal możesz pomyślnie zdać ten test, bo mamy
3-trzeci filtr: użyteczności. Czy to co chcesz mi powiedzieć o moim studencie jest dla mnie użyteczne?
Niespecjalnie.
Zatem - podsumował Sokrates - jeżeli chcesz mi powiedzieć coś, o czym nie wiesz czy jest prawdziwe, ani dobre ani też użyteczne dla mnie... To po co mi to w ogóle mówić?
Mężczyzna poczuł porażkę i był zawstydzony.
To jest powód, dla którego Sokrates był uważany za najwybitniejszego filozofa i darzony takim wielkim szacunkiem.
c.d.n.
Tadeusz
# Tadeusz 2011-08-24 00:59
Do Michała - proszę uprzejmie, rozważyć przed napisaniem "Potrójny Filtr Sokratesa"
W starożytnej Grecji Sokrates był szeroko znany ze swojej mądrości. Pewnego razu ten wielki filozof spotkał swojego znajomego, który biegł właśnie do niego, by mu coś powiedzieć:
- Sokratesie, czy ty wiesz, co właśnie usłyszałem o jednym z twoich studentów?
- Zaczekaj chwilę - przerwał mu Sokrates - zanim mi to powiesz chciałbym, byś przeszedł pewien test. Nazywa się testem "Potrójnego filtru"
Potrójny filtr?
Dokładnie - kontynuował Sokrates - Zanim powiesz coś o moim studencie, spróbujmy przefiltrować to, co chcesz mi powiedzieć.
1-Pierwszy filtr to prawda. Czy upewniłeś się, że to co słyszałeś o moim studencie jest w 100% prawdziwe?
No nie, właściwie to tylko to słyszałem...
Dobrze, czyli właściwie nie wiesz czy to jest prawda czy fałsz...
2- Przejdźmy do filtru drugiego, filtr dobroci. Czy to, co chcesz mi powiedzieć jest czymś dobrym?
cdn.
Michał
# Michał 2011-08-23 18:15
do Oli- może faktycznie jakoś niejasno się wyraziłem, chodzi mi tylko o to, że kogoś takiego jak Profesor nigdy bym się nie odważył w taki sposób podsumować, skomentować,osobiście raczej bym po swojej stronie szukał jakiejś ułomności, braku zrozumienia tego czego dotyczy przekaz... i taka moja ogólna refleksja, że warto jest słuchać, zasłuchiwać się w to co mówią ludzie mądrzy (bardziej aniżeli "porywać się" na pochopne komentowanie), do których Pan Profesor bez wątpienia przynależy..
Ola
+1 # Ola 2011-08-23 17:25
Do Michała: a o jakiego „Mistrza” się tu rozchodzi? Ten wpis jest bez związku z pojęciem suwerenności, czyli także NIEZALEŻNOŚCI. Zamiast odniesienia się do niej,serwuje nam się enigmatyczne i niczego nie wnoszące pouczanie..
Tadeusz
# Tadeusz 2011-08-20 16:17
Do Łukasza - jednej rzeczy można być pewnym, jak śmierci i podatków - nikt tego oderwania (od zgubnej kultury)za nas nie zrobi. Musimy polegać na sobie. Ludzie mądrzy uczą się szybko SAMI. Warto ich rozpoznawać i się wzajemnie popierać. Cwani młynarze i mądrzy inaczej chcą zawsze - z korzyścią dla siebie - uczyć (troskliwie pouczać) innych. Rozum jest tu najlepszym doradcą.
Michał
-1 # Michał 2011-08-13 11:49
do Zbyszka - Najpierw należy zrozumieć dlaczego ktoś jest Mistrzem, a ktoś inny nim nie jest... a później trzeba nauczyć się słuchać Mistrza... słuchać i pokochać słuchanie-rozumienie... taka czy inna popędliwość nikomu nie służy..
Zbyszek
+1 # Zbyszek 2011-08-11 09:14
To wszystko jest tak oczywiste i oklepane, że poraża. Zamiast ukazać ścieżkę wydostawania się z coraz bardziej zaciskających się kleszczy naszego zniewalania, lektura powyższego tekstu może tylko poglębić w czytelniku stres i frustrację. Jak widać, Polacy sami sobie fundują ten stan rzeczy. Zamiast zawierać w sobie chociaż JEDNĄ, receptę na SKUTECZNĄ poprawę, ogromna większość rozmaitych tekstów osnuta jest na krytykanctwie spraw oczywistych, jęczeniu i narzekaniu. Ku zadowoleniu niepolskich decydentów, cala para i energia Rodaków idzie w gwizdek.
Każde leczenie polega na aplikacji skutecznego lekarstwa lub procedury. Jeżeli jekieś mainstreamowe media, poglebiające za nasze pieniądze naszą niesuwerenność, robią nam budyń z mózgu to ich nie popieramy i basta.
I tu np. przejawić się może recepta na poprawienie naszej suwerenności. Bez żadnych, antyczno klasycznych aluzji czy światocieni. Tylko gdzieś trzeba zacząć.
Z caego serca zachęcam!
Łukasz
# Łukasz 2011-08-08 22:49
Panie Profesorze.
Z przykrością muszę się z panem zgodzić. Współczesna kultura zamienia stopniowo ludzi w niewolników. Słowo to można użyć z premedytacją, gdyż faktem jest iż ludzie coraz bardziej przypominają swym zachowaniem naturalnych niewolników u Arystotelesa.
Niestety jest pewien problem który trudno będzie rozwiązać.
Kto miał by oderwać naszą cywilizację od tej zgubnej kultury przyniesionej zza oceanu i kształtowanej przez wrogie nam kultury?

Ogłoszenie na jesieni 1998 roku encykliki Fides et ratio spotkało się w Polsce z pewnym odzewem w mass mediach. W różnych dziennikach, a także w...

Ostatnie wydarzenia w Polsce, wstrząsając podstawami naszej cywilizacji, zmuszają do formułowania zasadniczych pytań. Jednym z nich jest pytanie o...

Raz po raz staje przed nami pytanie o fundamenty, na których budujemy naszą Ojczyznę. A kryterium oceny jest zawsze rozumienie człowieka - czy...

Z prof. dr. hab. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, etykiem, kulturoznawcą,...

Z profesorem Piotrem Jaroszyńskim, filozofem, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz członkiem Rady...

Jedną z najcudowniejszych dziedzin kultury zachodniej jest teatr. Łączy bowiem w sobie różne sztuki takie jak malarstwo, rzeźba, architektura,...

Z profesorem Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, rozmawia Piotr...

Tworzenie dokumentów, ustaw, przepisów, regulacji, adnotacji, poprawek dzięki możliwościom technicznym i tak zwanemu ustrojowi demokratycznemu...

Gender w natarciu Znana wieloletnia promotorka gender zostanie nowym pełnomocnikiem rządu do spraw równego traktowania. Małgorzata Fuszara zastąpi na tym stanowisku...

Jednym z najważniejszych czynników determinujących kierunek zmian w najbardziej podstawowych dziedzinach życia, takich jak ekonomia, polityka,...

Polska leży w Europie Środkowej. Jest państwem, które powstało ponad 1000 lat temu (966 r.). Polacy należą do plemion słowiańskich. W ciągu owego...

Ideologia potrafi zatruć wiele słów, najpiękniejszych i najlepszych. Jednym z nich jest WYCHOWANIE. Bez wychowania nie byłoby Grecji („paideia”),...

Choć każdy człowiek posiada szereg różnorodnych zdolności, dzięki którym opanować może - przynajmniej w podstawowym wymiarze - sztukę czytania,...

Rodzina – zgodność dusz Pokrewieństwo tworzy ramy życzliwości, ale to za mało, aby powstał głębszy kontakt między członkami rodziny, aby zrodziła się wzajemna miłość i...

Przywracanie Kresów Ożywcza siła polskości, której wystarczy na wiele pokoleń, na wiele lat i wieków. Pojęcie Kresów odnosimy do tych ziem, które dziś znajdują się...

Znaczenie katolicyzmu w polityce jest niezwykle doniosłe. Katolicyzm bowiem odsłania jakieś dalsze perspektywy życia społeczeństwa, wykraczając poza...

Liberalizm, podobnie jak nominalizm, nie jest kierunkiem filozoficznym na wzór platonizmu, arystotelizmu czy tomizmu, jest to raczej pewien...

Cywilizacje a multikulturalizm Kolejne sympozjum z cyklu "Przyszłość cywilizacji Zachodu" poświęcone będzie problemowi multikulturalizmu. Multikulturalizm, czyli wielokulturowość,...

U rodaków w Chicago Polonia w Chicago z dumą podkreśla swoje coraz większe zaangażowanie w sprawy polskie. Nasi rodacy zrozumieli, że Polska nie jest tylko sprawą...

Domowe kształcenie W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie coraz szersze kręgi zatacza tzw. «home schooling», czyli kształcenie w domu. Rodzice nie posyłają dziecka do...

Marzenia o Polsce i wizja narodu podlegać mogą swoistej idealizacji. Ma to miejsce z powodu oddalenia związanego choćby z emigracją albo z powodu...

Rok 2001 został ogłoszony przez polski parlament Rokiem Prymasa. Chwalebna to inicjatywa. Ze względu jednak na podwójną taktykę „sił postępu", która...

O ile nasze położenie geopolityczne nie jest godne pozazdroszczenia, o tyle położenie geograficzne jest w swym zróżnicowaniu, bogactwie i pięknie...

Kultura jako najcenniejszy element narodowego dziedzictwa stanowiła zawsze i nadal stanowi duchową broń przeciwko wszelkiemu zniewoleniu i uciskowi....

Do wyników ostatnich wyborów parlamentarnych należy podchodzić ostrożnie, choć niewątpliwie mają one olbrzymie znaczenie. Przełamane zostało...

Obudzić młodzieńcze pasje Łacina, greka, filozofia, retoryka, kaligrafia – trudno dziś znaleźć te przedmioty w programach szkół, choć przez wieki były nieodzownym elementem...

Gender a emigracja W Polsce trwa walka o to, żeby ideologia gender nie weszła do szkół i przedszkoli. Walka jest zacięta, ponieważ społeczeństwo, a szczególnie rodzice...

Zastanawiając się nad rolą nauki w kulturze chrześcijańskiej musimy najpierw wziąć pod uwagę samego człowieka. Jeśli bowiem nauka jest dziełem...

Na wielkie wydarzenia dziejowe patrzeć można przez pryzmat podręczników lub encyklopedii, a więc obiektywnie, ale raczej sucho, można też sięgać do...

Suwerenność każdego dojrzałego narodu opiera się na dwóch podstawach: na własnej ziemi i na własnej kulturze. Gdy jakaś społeczność traci ziemię i...